Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Σαν σήμερα το μεγαλειώδες ΟΧΙ ενός περήφανου λαού έγινε δουλοπρεπές ΝΑΙ.

Φασίστας ο πρώτος που το είπε πριν από 77 χρόνια, όμως το όνομά του γράφηκε με χρυσά γράμματα στις σελίδες της ιστορίας μας. Ένα ΟΧΙ που συνοδεύθηκε από το έπος του ’40, όπου η ελληνική ψυχή μεγαλούργησε στα βουνά της Αλβανίας.

Ο λαός μας αντιστάθηκε στους Ιταλούς και στη συνέχεια στους Γερμανούς και παρά την πρόσκαιρη ήττα τους έστειλε από εκεί που ήρθαν 4 χρόνια μετά.

Αριστερός επαναστάτης ο δεύτερος, 75 χρόνια μετά ξεσήκωσε τους πληγωμένους Έλληνες και αυτοί, νομίζοντας ότι έχουν ηγέτη, βροντοφώναξαν και πάλι ΟΧΙ, πιστεύοντας ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Ο ηγέτης όμως αποδείχθηκε τσαρλατάνος. Μας φλόμωσε στα ψέματα. Μετέτρεψε το μεγαλειώδες ΟΧΙ σε δουλοπρεπές ΝΑΙ. Μας παρέδωσε στα χέρια του Γερμανού κατακτητή και ξεπούλησε τη χώρα για 100 χρόνια, μόνο και μόνο για να παραμείνει κυβερνήτης του τίποτα.

Κατάφερε σε 2 μόνο χρόνια να φέρει 2 μνημόνια, το ένα χειρότερο από το άλλο. Δυο χρόνια πριν ψάχναμε μαντήλι για να χορέψουμε στο σύνταγμα. Σήμερα ψάχνουμε μαντήλι για να κλάψουμε.

Σαν σήμερα, δυο χρόνια πριν, ψηφίσαμε ΟΧΙ και αψηφήσαμε τους πάντες. Μετά αψηφήσαμε το ΟΧΙ και ψηφίσαμε ΝΑΙ σε όλα. Η μέρα αυτή έχει καταγραφεί με τα μελανότερα χρώματα ως μία από τις πιο ντροπιαστικές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Δυο χρόνια πιο μετά και δεν μπορούμε ακόμα να το χωνέψουμε. Δυο χρόνια στα οποία κλάψαμε, πεινάσαμε, μας έκοψαν το ρεύμα και το νερό, μας πήρανε τα σπίτια και το χαμόγελό μας.

Σήμερα στεκόμαστε ανήμποροι κι αβοήθητοι. Δεν ξέρουμε POS να τους ξεφορτωθούμε. Ας μας λυπηθεί ο Θεός.

Ο ανεκδιήγητος
loading...